ورود به حساب ثبت نام جدید فراموشی کلمه عبور
برای ورود به حساب کاربری خود، نام کاربری و کلمه عبورتان را در زیر وارد کرده و روی “ ورود به حساب” کلیک کنید.





اگر فرم ثبت نام برای شما نمایش داده نمیشود، اینجا را کلیک کنید.









اگر فرم بازیابی کلمه عبور برای شما نمایش داده نمیشود، اینجا را کلیک کنید.





کاربران دعوت شده

نمایش نتایج: از شماره 1 تا 2 , از مجموع 2
  1. #1
    *Fadak*
    مدیر انجمن اسلام

    images/star/gold.gif images/star/gold.gif images/star/gold.gif images/star/gold.gif images/star/gold.gif images/star/gold.gif
    تاریخ عضویت
    2013/03/30
    محل سکونت
    نزدیک بهشت
    نوشته ها
    6,719
    17,767
    8,249
    برچسب زده شده
    در 216 تاپیک

    نذر وعهد از دیدگاه آیت الله حسینی سیستانی

    احكام نذر و عهد.


    مـسـالـه ۱۲۹۲ ـ
    نـذر آن است كه انسان براى خدا بر خود واجب كند كه كار خيرى را بجا آورد , يا كارى را كه نكردن آن بهتراست ترك نمايد.

    مساله ۱۲۹۳ ـ
    در نذر بايد صيغه خوانده شود , و لازم نيست آن رابه عربى بخوانند , پس اگر بگويد چـنـانـچـه مريض من خوب شود براى خدا بر من است كه ده تومان به فقير بدهم , نذر او صحيح است , و اگر بگويد براى خدا نذر كردم چنين كنم , به احتياط واجب بايد عمل كند , ولى اگر نام خـدا را نبرد و فقط بگويدنذر كردم يا نام يكى از اولياى خدا را ببرد نذر صحيح نيست , و اگر نذر صـحـيـح بود ومكلف به نذر خود عمدا عمل نكرد گناه كرده است و بايد كفاره بدهد , و كفاره و فانكردن به نذر مانند كفاره مخالفت قسم است كه بعدا خواهد آمد.

    مساله ۱۲۹۴ ـ
    نذرزن بدون اذن قبلى يا اجازه بعدى شوهر در آنچه با حق استمتاع او منافات دارد ,صـحيح نيست , حتى اگر قبل از ازدواج نذر كرده باشد , و صحت نذر زن در اموالش بدون اجازه شـوهـر محل اشكال است , پس بايد رعايت احتياط شود , مگر در حج وزكات و صدقه و احسان به پدر و مادر و صله ارحام .

    مـسـالـه ۱۲۹۵ ـ
    اگر زن با اجازه شوهر نذر كند , شوهرش نمى تواند نذر او را بهم بزند , يا او را از عمل كردن به نذرجلوگيرى نمايد.

    مـسـاله ۱۲۹۶ ـ
    در نذر فرزند , اجازه پدر شرط نيست , ولى اگر پدر يا مادر از عملى كه نذر آن را كـرده اسـت مـنـعـش كنند ـ اگر نهى آنها از روى شفقت باشد و مخالفت موجب ايذا آنها باشد ـ نذرش باطل مى شود.

    مـسـاله ۱۲۹۷ ـ
    انسان كارى را مى تواند نذر كند كه انجام آن مقدور باشد , بنابر اين كسى كه مثلا نمى تواندپياده كربلا برود , اگر نذر كند كه پياده برود , نذر او صحيح نيست , و اگر در وقت نذر مقدور باشد و بعدا عاجز شود , نذر باطل مى شود و چيزى بر او نيست بجز درموردى كه نذر روزه كـنـد كـه اگـر از انجام آن عاجز شد احتياط واجب آن است كه يابجاى هر روز ۷۵٠ گرم غذا به فقيرى صدقه بدهد يا ۵/۱ كيلو به كسى بدهد كه بجاى او آن روزه را بگيرد.

    مـسـالـه ۱۲۹۸ ـ
    اگـر نذر كند كه كار مباحى را انجام دهديا ترك نمايد , چنانچه بجا آوردن آن و تـركش شرعا از هر جهت مساوى باشد , نذراو صحيح نيست , و اگر انجام آن از جهتى شرعا بهتر باشد و انسان به قصد همان جهت نذر كند , نذر او صحيح است .

    مـسـاله ۱۲۹۹ ـ
    اگر نذر كند عملى را انجام دهد ,بايد همانطور كه نذر كرده بجا آورد , پس اگر نـذر كـنـد كه روز اول ماه صدقه بدهد , يا روزه بگيرد , يا نماز اول ماه بخواند , چنانچه قبل از آن روز يـا بعد از آن بجا آوردكفايت نمى كند , و نيز اگر نذر كند كه وقتى مريض او خوب شد صدقه بدهد , چنانچه پيش از آنكه خوب شود صدقه را بدهد كافى نيست .

    مـساله ۱۳٠٠ ـ
    اگر نذر كند روزمعينى را روزه بگيرد , بايد همان روز را روزه بگيرد , ودر صورتى كـه عـمـدا روزه نـگـيرد , بايد گذشته از قضاى آن روز , كفاره هم بدهد , ولى در آن روز اختيارا مـى تـوانـد مـسافرت كند و روزه را نگيرد , و چنانچه در سفر باشد لازم نيست قصد اقامت كرده و روزه بگيرد , و در صورتى كه از جهت سفر يا از جهت عذر ديگرى مثل مرض يا حيض روزه نگيرد , لازم است روزه را قضا كند ولى كفاره ندارد.

    مساله ۱۳٠۱ ـ
    اگر انسان از روى اختيار به نذر خود عمل نكند , بايد كفاره بدهد.

    مـساله ۱۳٠۲ ـ
    اگر نذر كند كه تا وقت معينى عملى را ترك كند , بعد از گذشتن آن مى تواند آن عمل رابجا آورد , و اگر پيش از گذشتن آن وقت از روى فراموشى يا ناچارى انجام دهد ,چيزى بر او واجب نيست ولى باز هم لازم است كه تا آن وقت آن عمل را بجا نياورد, و چنانچه دوباره پيش از رسيدن آن وقت بدون عذر آن عمل را انجام دهد بايد كفاره بدهد.

    مـساله ۱۳٠۳ ـ
    كسى كه نذر كرده عملى را ترك كند , و وقتى براى آن معين نكرده است , اگر از روى فراموشى يا ناچارى يا غفلت يا اشتباه , آن عمل را انجام دهد يا كسى او را مجبور كند يا جاهل قـاصـر باشد , كفاره بر او واجب نيست ولى نذرباقى است , پس اگر بعد از آن از روى اختيار آن را بجا آورد , بايد كفاره بدهد.

    مـسـالـه ۱۳٠۴ ـ
    اگـر براى حرم يكى از امامان يا امامزادگان نذر كند و مصرف معينى رادر نظر نـداشته باشد , بايد آن را در تعمير و روشنائى و فرش حرم و مانند اينها مصرف كند , و اگر ممكن نشد يا آن حرم بكلى بى نياز بود , در راه كمك به زوار مستمند آن حرم مصرف نمايد.

    مـسـاله ۱۳٠۵ ـ
    اگر براى پيامبر (ص ) يا يكى از ائمه (ع ) يا يكى از امامزادگان يا علماى پيشين و مانند آنها چيزى را نذر كند , چنانچه مصرف معينى را قصد كرده است بايد به همان مصرف برساند , و اگـر مصرف معينى را قصد نكرده است بايد به مصرفى برساند كه نسبتى به آن حضرت داشته بـاشد مثلا بر زوار فقير اوصرف نمايد و يا به مصارف حرم او برساند و يا در امرى كه موجب اعلاى نام اوست صرف كند.

    مساله ۱۳٠۶ ـ
    اگر پدر يا مادر نذر كند كه دختر خود را به سيد يا كس ديگرى شوهر دهد , نذر آنان نسبت به دختر اعتبار ندارد و تكليفى بر او ثابت نمى كند.

    مساله ۱۳٠۷ ـ
    هرگاه با خدا عهد كند كه اگر به حاجت شرعى خود برسد كارى را انجام دهد , بعد از آنـكه حاجتش برآورده شد , بايد آن كار را انجام دهد , و نيز اگربدون آنكه حاجتى را ذكر كند , عهد كند كه كارى را انجام دهد , آن عمل بر او واجب مى شود.

    مساله ۱۳٠۸ ـ
    در عهدهم مثل نذر بايد صيغه خوانده شود مثلا بگويد باخدا عهد كردم چنين كنم , و لازم نيست كارى را كه عهد مى كند انجام دهد شرعا بهترباشد , بلكه كافى است شرعا از آن نهى نـشـده بـاشد و در نظر عقلا رجحان داشته باشديا براى آن شخص مصلحتى در بر داشته باشد , و اگر بعد از عهد طورى شد كه آن عمل مصلحتى نداشت يا شرعا مرجوح شد , هرچند مكروه شده باشد لازم نيست به آن عمل كند.

    مساله ۱۳٠۹ ـ
    اگر به عهد خود عمل نكند , گناه كرده است و بايد كفاره بدهد يعنى شصت فقير را سير كند , يا دو ماه پى در پى روزه بگيرد , يا يك بنده آزاد كند.

    [مهمان عزیز برای مشاهده ی لینک ها باید عضو شوید. با عضویت قادر به مشاهده لینک ها هستید...]
    __________________________________________________ ________________


    حواسمان هست یانه؟
    اگر"
    شهید" نشویم باید "بمیریم"...!
    راه سـومی نیسـت!

  2. #2
    *Fadak*
    مدیر انجمن اسلام

    images/star/gold.gif images/star/gold.gif images/star/gold.gif images/star/gold.gif images/star/gold.gif images/star/gold.gif
    تاریخ عضویت
    2013/03/30
    محل سکونت
    نزدیک بهشت
    نوشته ها
    6,719
    17,767
    8,249
    برچسب زده شده
    در 216 تاپیک
    احكام قسم خوردن .


    مـسـالـه ۱۳۱٠ ـ
    اگـر قـسم بخورد كه كارى را انجام دهديا ترك كند , مثلا قسم بخورد كه روزه بـگـيرد يا دود استعمال نكند , چنانچه عمدامخالفت كند گناه كرده است بايد كفاره بدهد يعنى يك بنده آزاد كند , يا ده فقير راسير كند يا آنان را بپوشاند , و اگر اينها را نتواند بايد سه روز پى در پى روزه بگيرد.

    مساله ۱۳۱۱ ـ

    قسم چند شرط دارد :.
    اول : كسى كه قسم مى خورد بايد بالغ و عاقل باشد و از روى قصد و اختيار قسم بخورد , پس قسم خـوردن بچه و ديوانه و مست وكسى كه مجبورش كرده اند درست نيست , و همچنين است اگر در حال عصبانى بودن بى قصد يا بى اختيار قسم بخورد.

    دوم : كـارى را كه براى آن قسم مى خورد بايدحرام يا مكروه نباشد , و كارى را كه قسم مى خورد تـرك كـنـد بـايد واجب يا مستحب نباشد , و اگر قسم بخورد كار مباحى را بجا آورد يا ترك كند , چـنانچه آن فعل ياترك از نظر عقلا رجحان داشته باشد يا براى شخص او مصلحتى دنيوى داشته باشد ,قسمش صحيح است .

    سوم : به يكى از اسمهاى خداوند عالم قسم بخورد كه به غيرذات مقدس او گفته نمى شود مانند خدا و اللّه , يا خدا را به صفات و افعالى يادكند كه مخصوص اوست مثلا بگويد : قسم به آن كسى كه آسمانها و زمين را آفريد.

    چـهـارم :قـسم را به زبان بياورد , ولى آدم لال اگر با اشاره قسم بخورد صحيح است , وكسى كه قـادر بـر تـكلم نيست , اگر بنويسد و آن را در قلبش قصد كند كافى است , بلكه قادر بر تكلم نيز اگر بنويسد بناير احتياط واجب بايد به آن عمل كند.

    پـنجم : عمل كردن به قسم براى او ممكن باشد , و اگر موقعى كه قسم مى خورد ممكن نباشد و بـعـدا مـمـكـن شود , كافى است , و اگر موقعى كه قسم مى خورد ممكن باشد و بعدا از عمل به آن عـاجـز شـود , از وقـتى كه عاجز مى شود قسم او بهم مى خورد , و همچنين است اگربقدرى مشقت پيدا كند كه نشود آن را تحمل كرد , و اين عجز اگر به اختيار او باشد يا بدون اختيار ولى او در تاخير از زمان قدرت عذرى نداشته باشد , گناه كرده وكفاره واجب است .

    مـسـالـه ۱۳۱۲ :

    اگـر پـدر از قـسـم خوردن فرزند جلوگيرى كند , يا شوهراز قسم خوردن زن جلوگيرى نمايد , قسم آنان صحيح نيست .

    مـسـالـه ۱۳۱۳ :
    اگـرفرزند بدون اجازه پدر وزن بدون اجازه شوهر قسم بخورد , پدر وشوهر مى توانندقسم آنان را بهم بزنند.

    مـسـالـه ۱۳۱۴ :
    اگـر انسان از روى فراموشى يا ناچارى ياغفلت , به قسم عمل نكند , كفاره بر او واجب نيست , و همچنين است اگر مجبورش كنند كه به قسم عمل ننمايد.

    مـسـالـه ۱۳۱۵ ـ

    كـسى كه قسم مى خورد كه حرف من راست است , چنانچه حرف او راست باشد قـسـم خوردن او مكروه است , و اگر دروغ باشد حرام است , بلكه قسم دروغى كه در مقابل فصل مـنـازعـات خـورده مى شود ازگناهان بزرگ مى باشد , ولى اگر براى اينكه خودش يا مسلمان ديگرى را از شرظالمى نجات دهد , قسم دروغ بخورد اشكال ندارد , بلكه گاهى واجب مى شود , امااگر بتواند توريه كند و توجه به آن هم داشته باشد احتياط واجب اين است كه توريه كند (يعنى مـعـنايى را اراده كند كه بر خلاف ظاهر لفظ است و نشانه اى براى مقصودخود اقامه ننمايد) مثلا اگر ظالمى بخواهد كسى را اذيت كند و از انسان بپرسد كه او راديده اى ؟ و انسان يك ساعت قبل او را ديده باشد , بگويد او را نديده ام و قصد كند كه از پنج دقيقه پيش نديده ام .

    [مهمان عزیز برای مشاهده ی لینک ها باید عضو شوید. با عضویت قادر به مشاهده لینک ها هستید...]
    __________________________________________________ ________________


    حواسمان هست یانه؟
    اگر"
    شهید" نشویم باید "بمیریم"...!
    راه سـومی نیسـت!

نمایش نتایج: از شماره 1 تا 2 , از مجموع 2

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •